Yazmadan olmuyor. Bunu bir ben değil herkes söylüyor. Çok güzel demiş Sait Faik "Yazmasaydım ölecektim." Insan iki şekilde ölür. Biri gerçek ölümdür; kalp atarken cinler, kurtlar işi bitirir. Öbürü sözde kalandır, kalp durur. Yazmak insanı gerçek ölümden kurtarır her defansında. Yazınca kalp tamir olmaz, manevi hasar giderilmez, zaman geri akmaz ama zararın neresinden dönülse kâr. Kılıç kalemden bu sebepten üstün. Birinin yokluğu birinin varlığı öldürür.
Yazdıkça sizi içten öldürenlere verdiğiniz savaşı kazanırsınız. Bu benim için böyle ve yalnız değilim, biliyorum. Yazmanın büyüsünü keşfedememiş insanlara sesleniyorum; yazın efendim, yazın! Ne yazdığın mühim değil, ile bir günlük tutmakla başlayın. Yazdıkça gözyaşlarınız mürekkep olur kağıda akar. Ne tepenizin cinleri kalır, ne sizi yiyip bitiren kurtlar. Cinler, kurtlar, gözden akan damlalar ömrünüzün törpüsüdür. Elinize bir kalem alın, törpülere dur deyin.
Yazmak şeytanlarımızı yenmekte bize yardımcı oluyordu. -Doğu YÜCEL(var0lmayanlar)
